آخر خط رسيد

 
آب ديدي

 
سيراب شدي گلابی

خانه ای گنگ ومبهم

رختخوا بهای نمناک به هم چسبیده

غرش مهیب باد برف زمستانی

و قند یل گرمای غربت

یکی می رقصد

یکی می ترکد از گریه، خنده

ریسه های نه چندان شاد در فضای نمور شبیه ا تاق

وپندار یک فکر سخت

که دیگر تخم مرغ را در کتری پراز آ ب نمی ا ندازیم

چه بیهوده

که فردا هم همین بساط

تخم مرغ وتخم مرغ و تخم مرغ( آ ب پز).